(noun): from spontaneous mute: 1. the period after, in a conversation, there is a sudden moment of collective (usu. awkward) silence; perhaps after an embarrasing anecdote. 2. the spontaneous silence when the subject of the conversation enters the room unannounced
we were discussing john's fettish for fish and he came in , forcing a spontamute
โดย wonderfool 01 ธันวาคม 2003

1 Word Related to spontamute

รับอีเมลรายวันฟรี

กรอกที่อยู่อีเมล์ด้านล่างนี้เพื่อรับ ศัพท์ Urban ประจำวันฟรี ทุกเช้า!

อีเมล์ถูกส่งมาจาก daily@urbandictionary.com. เราจะไม่ส่งสแปมไปหาคุณเลย

×